ریشه کلمه آسانسور

واژه آسانسور که در زبان فارسی از آن استفاده می‌گردد، در اصل از واژه فرانسوی Ascenseur گرفته شده است. در زبان انگلیس برای آسانسور از دو واژه Elevator و Lift استفاد گردیده که به ترتیب از گویش‌های امریکایی و انگلیسی می‌باشد. فرهنگستان زبان فارسی استفاده از کلمه آسانبر را برای آسانسور حمل انسان و بالابر را برای آسانسور حمل بار توصیه می‌نماید.
آسانسور تنها وسیله رفت و آمد ترافیکی است که مورد استفاد تمامی گروه سنی قرار می‌گیرد و عمومی ترین وسیله جابجایی عمودی در جهان است.
با نگاه گذرا به وضعیت آسانسورهای نصب شده در کشور، این نکته به خوبی مشاهده می‌شود که بیش از 30% آسانسورهای کشور دارای عمر بیش از 25 سال می‌باشد. از طرف دیگر، نظر به اینکه لوازم و قطعات مورد استفاده در آسانسور دارای عمر مفید خاصی می‌باشند، بدیهی است در صورت استفاده از بهترین و مدرن‌ترین قطعات، حتی با داشتن بهترین برنامه سرویس نگهداری، تجهیزات از شرایط مطلوب خارج شده و عمر مفید آنها به پایان می‌رسد.

آسانسور چگونه کار می کند؟

اصل کار آسانسور یا بالابر مشابه سیستم قرقره است. برای برداشت آب از چاه از سیستم قرقره ای استفاده می شود. این سیستم قرقره را می توان با سطل، طناب با چرخ طراحی کرد. یک سطل به طنابی متصل است که از چرخ عبور می کند، این کار برداشتن آب از چاه را بسیار آسان کند. به طور مشابه، آسانسورهای فعلی از همین مفهوم استفاده می کنند. اما تفاوت اصلی این دو عبارتند از: سیستم های قرقره به صورت دستی کار می کنند در حالی که آسانسور از مکانیسم های پیچیده ای برای حمل بار آسانسور استفاده می کند.

اجزای آسانسور

آسانسور را می توان با اجزای مختلف آسانسور یا قطعات آسانسور که عمدتاً شامل سیستم کنترل سرعت، موتور الکتریکی، ریل، کابین، شفت، درب (دستی و اتوماتیک)، واحد محرکه، بافر و دستگاه ایمنی می باشد، ساخت.

تاریخچه آسانسور

عمل بلند کردن بارها با وسایل مکانیکی در حین عملیات ساختمانی حداقل به زمان رومیان باز می گردد. معمار-مهندس رومی ویتروویوس در قرن اول قبل از میلاد سکوهای بالابری را توصیف کرد که از قرقره ها و تسمه‌ها استفاده می کردند که توسط نیروی انسانی، حیوانی یا آب کار می کردند.